Polska Centralna

Trzech pracowników łódzkich wodociągów przy dźwigu ręcznym zamontowanym na wozie zaprzężonym w konie Łódź. Dźwig o napędzie ręcznym. Między innymi takich maszyn używano w latach 20. i 30. ubiegłego wieku przy przebudowie miejskiej kanalizacji i wodociągów w Łodzi (arch. ZWiK Łódź)

Prace przy budowie kanału (przelewu) burzowego w Łodzi, 1931 r. To jeden z kilkunastu przelewów burzowych - zaprojektowano go do odprowadzania bezpośrednio do rzek nadmiaru wód deszczowych, których podczas gwałtownych ulew nie jest w stanie pomieścić miejska kanalizacja (arch. ZWiK Łódź)

Ciuchcia jak z dziecięcego obrazka dowoziła materiały potrzebne do budowy łódźkiej kanalizacji. Na zdjęciu: żwirownia na Polesiu Konstantynowskim w Łodzi, uruchomiona przez budowniczego miejskiej kanalizacji inżyniera Stefana Skrzywana, 1928 r. (arch. ZWiK Łódź)

Wnętrze zbiorników wody w Łodzi. 1935-1937 r. Wodociągowcy mówią o nich: "podziemna katedra". Sklepienie każdego zbiornika tworzy 100 ceglanych kopuł, wspartych na 81 kolumnach (arch. ZWiK Łódź)

Budowa zbiorników wody w Łodzi. 1935-1937 r. Zaprojektował je na początku XX wieku William Heerlein Lindley. W jednym z wyższych miejsc miasta - 260 m n.p.m. - powstały rezerwuary wody pełniące rolę gigantycznej wieży ciśnień. Zostały zbudowane na planie czterech kwadratów o boku 60 m każdy, ze specjalnie wypalonej cegły, ze ścianami w kształcie łuków, by zmniejszyć ciśnienie zgromadzonej w nich wody. Rozbudowane po II wojnie światowej łódzkie zbiorniki mieszczą 100 tys. m³ wody (arch. ZWiK Łódź)

Czterech robotników montuje duże zasuwy na magistrali wodociągowej w Łodzi Montaż ogromnych zasuw na magistrali wodociągowej o średnicy 750 mm podczas budowy Stacji Uzdatniania Wody na Dąbrowie w Łodzi, 1937 r. (arch. ZWiK Łódź)

Budowa krytego koryta rzeki Łódki. Lata 30. XX wieku. Większość z 18 łódzkich rzek przepływa przez miasto podziemnymi korytarzami. W korycie Łódki wybudowano nietypowy, "podwieszany" kanał, odbierający ścieki z części śródmiejskich ulicy (arch. ZWiK Łódź)

Wnętrze ogromnego kanału ściekowego w Łodzi, zbudowanego z cegieł, zdjęcie współczesne Budowę łódzkiej kanalizacji zaczęto właśnie od tych kanałów w 1925 r., należą one do największych podziemnych budowli. Wrażenie robi burzowiec o przekroju dzwonu- bez trudu mógłby przejechać nim autobus komunikacji miejskiej (foto MPWiK Łódź)
Właz w kształcie gwiazdy w ulicy prowadzący do podziemnych kanałów ściekowych. Właz jest wpółotwarty, widoczne są metalowe, kręte schody prowadzące w dół Łódź. "Gwiazda" - nietypowy właz do zejścia bocznego, prowadzący do komory łączącej dwa najstarsze łódzkie kolektory i przelew burzowy (foto MPWiK Łódź)
Wnętrze kanału ściekowego w Łodzi, drzwi kanałowe w kolektorze Łódź. Drzwi kanałowe w kolektorze ogólnospławnym (foto ZWiK Łódź)
Wnętrze kanału ściekowego w Łodzi, po lewej biegnie kanał ściekowy, po prawej komora z kolektorem Łódź. Połączenie kanału ogólnospławnego z kolektorem w komorze pod "gwiazdą" (foto ZWiK Łódź)

Warszawa. Budowa kanału burzowego (arch. MPWiK Warszawa)

Plac budowy filtrów powolnych w Warszawie, robotnicy budują łukowate sklepienia poszczególnych zbiorników Warszawa. Budowa filtrów powolnych (arch. MPWiK Warszawa)
Widok z góry na plan budowy stacji pomp w Warszawie Warszawa. Układanie przewodu ssawnego na stacji pomp rzecznych (arch. MPWiK Warszawa)
Wnętrze hali filtrów w zakładzie filtrów pospiesznych, na balustradzie stoi pracownik zakładu - lata trzydzieste XX wieku Warszawa. Hala filtrów Zakładu Filtrów Pospiesznych (arch. MPWiK Warszawa)
Budynek zakładu filtrów pospiesznych w Warszawie - lata trzydzieste XX wieku Warszawa. Budynek Zakładu Filtrów Pospiesznych zaprojektowany przez inż. Antoniego Jawornickiego (arch. MPWiK Warszawa)
Zabytkowe budynki maszynowni i kotłowni warszawskich wodociągów, za nimi wieża ciśnień Ze Stacją Filtrów od ponad stu lat warszawiakom kojarzą się także ceglane budynki naziemne: maszynownia, kotłownia, domy mieszkalne i górująca ponad wszystkim wieża ciśnień (foto K. Kobus / TravelPhoto
Płaskorzeźba na fasadzie zakładu filtrów w Warszawie przedstawia nagą kobietę, na którą spływa woda. Pod postacią jest napis czystość Warszawa. Jedna z płaskorzeźb dłuta Jana Golińskiego widniejąca na fasadzie zachodniej Zakładu Filtrów Pospiesznych (arch. MPWiK Warszawa)

Ze Stacją Filtrów od ponad stu lat warszawiakom kojarzą się także ceglane budynki naziemne: maszynownia, kotłownia, domy mieszkalne i górująca ponad wszystkim wieża ciśnień. Również projektantami tych budowli byli Lindleyowie, ale na wielu projektach odnależć można podpis miejscowego architekta Juliana Herde ( foto K. Kobus/ TravelPhoto)

Zabytkowe filtry przed  budynkiem stacji filtrów w Warszawie Warszawa. Wystawa armatury wodociągowej i kanalizacyjnej na terenie Stacji Filtrów (foto K. Kobus/ TravelPhoto)
Okrągła wieża ciśnień w Warszawie na tle nowoczesnych drapaczy chmur Warszawa. Wieża ciśnień, kiedyś ważny element systemu tłoczenia wody, obecnie ozdoba i symbol (foto K. Kobus/ TravelPhoto)

Warszawa. Niecodziennym rozwiązaniem, jak na tamte czasy, była segmentacja budowli. Wszystkie naziemne budowle miały ceglane elewacje skomponowane przy użyciu powtarzających się elementów i określonych motywów. Segmentacja polegała też na dowolnym zestawianiu poszczególnych przęseł i ukladów budynków (foto K. Kobus/ TravelPhoto)

Zabytkowy zegar wskazujący poziom lustra wody w Warszawie, za nim nowoczesny wieżowiec Warszawa. Zabytkowy zegar wskazujący poziom lustra wody i napełnienia zbiornika wody czystej (foto K. Kobus/ TravelPhoto)

Warszawa. Niecodziennym rozwiązaniem, jak na tamte czasy, była segmentacja budowli. Wszystkie naziemne budowle miały ceglane elewacje skomponowane przy użyciu powtarzających się elementów i określonych motywów. Segmentacja polegała też na dowolnym zestawieniu poszczególnych przęseł i układów budynków (foto K. Kobus/ TravelPhoto)

ZAUFALI NAM

NOWA PUBLIKACJA

WYDAWCA

 

Quixi Media Sp. z o.o.
ul. Jana Matejki 1a
85-061 Bydgoszcz
telefon: +48 52 5513766

 

Wersja do druku Wersja do druku | Mapa witryny
© Antoni Bochen